1 JAAR VEGAN? WAAROM, HOE EN WAT?

Tijdens de feestdagen in 2018 besloot ik dat ik vegan wou gaan eten. Tussen Kerst en Nieuw keek ik verschillende documentaires zoals What The Health, Cowspiracy en Forks Over Knives die me nog net dat beetje meer motivatie gaven om na al die jaren toch echt de stap van vegetariër naar vegan te zetten. Ondertussen is dat dus iets meer dan een jaar geleden en dus vond ik het tijd om mijn waarom, hoe en wat met jullie te delen!

Even terug in de tijd, ik werd vegetariër toen ik 9 jaar oud was (in 1999), dat is ondertussen meer dan 20 jaar geleden! Toen was het nog vrij vreemd om vegetariër te zijn, ik kende niemand die geen vlees at en op restaurant waren kaaskroketten met frietjes en een blaadje sla meestal het enige dat ik kon eten. Ik herinner me nog goed dat mijn ouders het niet echt een prettig idee vonden dat ik geen vlees meer zou eten, maar mijn besluit stond vast. In 1999 was er namelijk de dioxinecrisis in België, er waren giftige stoffen in de voedselketen geraakt, de handel in kippen en eieren van Belgische oorsprong werd stopgezet en als maatregel werden zo’n 7 miljoen kippen en 60.000 varkens geslacht. De beelden op tv van vrachtwagens vol met dode dieren braken mijn hart. Later kwamen er dan ook beelden op het nieuws van dierenmishandeling die door gaia aan het licht kwamen. Ik kon niet begrijpen waarom iemand een dier zou willen dood doen om het op te eten. En sinds toen heb ik geen vlees, vis of kip meer gegeten.

Door de jaren heen werd het iets ‘makkelijker’ om vegetariër te zijn. Vooral de laatste 10 jaar is er op dat vlak meer veranderd. Je hoorde steeds vaker dat iemand vegetarisch at en bij restaurants kwamen er ook vaak vegetarische gerechten op de kaart (hoewel die vaak nogal teleurstellend bleven, ik heb echt heeeeel vaak wok met diepvriesgroenten en een scheutje sojasaus gegeten). Ondanks het feit dat het begrip vegetariër vrij bekend werd, bleef ik regelmatig opmerkingen krijgen van mensen die mijn keuze niet begrepen, het er niet mee eens waren of de nood voelden om er (voor mij althans) ongepaste mopjes over te maken (een vaak terugkomende is op restaurant vragen of ik wel echt zeker ben dat er geen vlees in mijn eten zit).

Ondanks het feit dat ik strikt vegetarisch at en zelfs geen soep wou eten als er vleesbouillon in zat, duurde het toch tot vorig jaar voor ik vegan werd. Mijn zus was al enkele jaren vegan, maar zelfs dat trok me niet over de streep. Als ik nu terugkijk, vind ik het heel hypocriet en ben ik boos op mezelf. Ik koos ervoor om mijn ogen dicht te houden voor al het dierenleed in de zuivelindustrie en maakte mezelf wijs dat een leven zonder kaas geen leven was. Ik wist op zich wel dat legkippen geen prachtig leven hadden, maar ik schermde mezelf bewust af van hoe erg het echt was.

Tot ik in mijn hoofd plots wel de klik maakte. Ik herinner mijdat we met Kerstmis ‘in de pannekes aan het bakken’ (gourmet) waren en ik was room en kaas over mijn patatjes aan doen, toen mijn zus een opmerking maakte over de kalfjes van melkkoeien. Mijn zus praatte trouwens niet vaak over het waarom van haar vegan-zijn en al zeker niet tijdens het eten. Maar nu om de een of andere reden wel. Ik legde mijn mes en vork neer en had meteen geen zin meer.

De daaropvolgende dagen begon ik dingen te lezen en kijken over veganisme, de zuivelindustrie, legkippen, slachthuizen, enz… Ik leerde heel veel bij op die paar dagen en mijn ogen gingen open. Ik had al die jaren geen vlees gegeten omdat ik niet wou dat er dieren zouden lijden zodat ik kon eten, maar ondertussen at ik wel dagelijks kaas…

Toen ik besliste om vegan te worden zei ik tegen mezelf dat ik nog wel gewoon vegetarisch zou eten als we op restaurant gingen, dat ik niet te streng zou zijn voor mezelf… Dat draaide toch anders uit en ik heb een heel jaar vegan gegeten, ook als we uit eten gingen. Ik kreeg het niet meer over mijn hart om toch nog kaas te eten. Toegegeven, het is lang niet altijd makkelijk! Ik lach soms met mezelf omdat ik het als vegetariër al moeilijk vond. Maar als vegan heb ik echt al honger geleden terwijl anderen gewoon lekker makkelijk een snack konden eten.

Pfoe, dat was al een hele boterham en nu heb ik het alleen nog maar over vegan eten gehad! Veganisme is eigenlijk veel meer dan alleen plantaardig eten. Het is ook op andere vlakken geen dingen gebruiken die dierlijke producten bevatten of getest zijn op dieren. Je kan hier heel ver in gaan en jammer genoeg is het in onze maatschappij bijna onmogelijk om volledig veganistisch te leven. Zo is veel lijm (die gebruikt wordt voor bv boeken of schoenen) niet vegan of de remmen van een trein, of medicatie, … Het is erg moeilijk en beperkend om overal rekening mee te houden. Ik heb wel heel hard mijn best gedaan om geen makeup en andere schoonheidsproducten meer te kopen die getest zijn op dieren. Vooral op vlak van makeup was dit niet makkelijk voor mij, maar uiteindelijk kocht ik vorig jaar in januari alleen nog een lipstick van Mac (mijn favoriet, Velvet Teddy, die bijna op was) en daar bleef het bij. Ook mijn zeep, shampoo, dagcreme enzovoort zijn sinds vorig jaar vegan producten. Natuurlijk heb ik nog heel veel dingen die niet vegan zijn, zoals een leren jas en schoenen en heel veel makeup, maar deze nu weggooien vind ik ook niet ok. Ook de medicatie die ik om de 6 weken in het ziekenhuis krijg voor mijn Crohn is verre van vegan, maar jammer genoeg is het niet mogelijk om deze zomaar aan te passen.

Ik kan nog veel langer doorgaan over mijn keuze om vegan te worden, maar ik bewonder al iedereen die tot hier heeft verder gelezen, haha. Wel komt er nog een blogpost online waarin ik wat vragen wil gaan beantwoorden rond veganisme, dus als jij een vraag hebt, stel ze gerust in de reacties hieronder!

xx. Isabelle

Dit vind je misschien ook leuk

4 reacties

  1. Ik ben zelf ook volop bezig om de overgang te maken, alleen kom ik dus van full-on vleeseter (en ik heb 27 jaar nooit anders geweten). Bij mij gaat het dus zeeeeeer traag maar ik maak steeds bewustere keuzes en het lukt me steeds beter. Ik ben begonnen met het schrappen van melkproducten, rundsvlees en varkensvlees.

    Aangezien ik zelf nog bezig ben met de overgang naar vegetariër/vegan wil ik er zeker meer over lezen!
    Amy heeft laatst dit geschreven…NIEUW: Essence Bloom Baby, Bloom! collectieMy Profile

    1. Wat leuk dat je zelf ook de overgang wil maken. Voor mij ging het vrij gemakkelijk, maar ik besef zeker dat dat niet voor iedereen zo is! Elke stap in de richting die je uitwilt brengt je weer dichterbij! En misschien is het voor jou ook gewoon haalbaarder als je soms nog wel niet-vegan eet? Mijn vriend heeft een jaar mee vegan gegeten met mij, maar af en toe eet hij ook gewoon een koek of vis ofzo. Doen waar jij je goed bij voelt!
      ByIsabelle heeft laatst dit geschreven…1 JAAR VEGAN? WAAROM, HOE EN WAT?My Profile

  2. Het ergste is, dat ik heel goed weet wat er gaande is in de zuivelindustrie, om over die arme kippen nog maar te zwijgen, en toch kies ik ervoor mijn ogen stijf toe te knijpen en wel kaas te blijven eten… Het is gewoon gemakkelijker. Ik geef dat toe he, dat ik het doe uit gemakzucht. Dat eeuwige vechten als ge op restaurant wilt gaan (en wij gaan graag al eens uit eten), de ruzies die we hebben gehad in het begin toen ik thuis zoveel mogelijk vegan wilde eten,… Ik was het allemaal beu. Ik ben bereid om verdere stappen te zetten als de maatschappij veganisme niet meer als extreem beschouwt. En uiteraard om ook buiten huis vegan te eten als die gelegenheid zich voordoet (zoals en dat was echt een verrassing onlangs bij Ellis burgers!).
    Ik vrees dat veel medicatie nooit vegan zal zijn omdat het nu eenmaal noodzakelijk is die op dieren te testen vooraleer dat op mensen te doen.. Het is wel al heel mooi dat cosmetica in de EU niet op dieren mag worden getest, als de rest van de wereld nu ook eens zou meedoen…
    En o eentje waar ik vorige week achterkwam: wist je dat E-nummers ook eerst op dieren worden getest? Bv op hondjes, in gasvorm… En da’s dus wel Europa. Ik geef het maar mee, want in de supermarkt let ik niet zo op de E-nummerkes en enkel of er zuivel of vlees ofzo in zit… moet ik bekennen…
    Leen heeft laatst dit geschreven…Over hoe goed het lief mij kentMy Profile

    1. Ik heb dat ook lang geweten en niets gedaan hoor, Leen. Ik geloof ook dat het meer effect gaat hebben wanneer iedereen minder vlees, zuivel, eieren enz gaat consumeren dan wanneer een klein percentage volledig vegan wordt. Het is gewoon geen makkelijke stap. En ja, als je partner niet mee wil, kan ik me voorstellen dat het heel moeilijk wordt. Bart was het al gewend dat ik altijd vegetarisch kookte. Hij kocht wel vlees voor bv op de boterham en heel soms maakte ik al eens vis klaar ofzo. Maar ik kook, dus ik bepaal wat er op tafel komt, dat is gewoon zo hier en Bart vindt dat ok. Toen ik dan zei dat ik echt vegan wou worden, is hij mij daar gewoon in gevolgd. Nu een jaar later eet hij wel vaker eens niet vegan, maar thuis komt dat gewoon niet binnen.
      En inderdaad die E nummers! Onlangs vroeg een vriend mij naar vegan tips en toen begon hij daar ook over. Ik heb hem toen een linkje gestuurd met alle niet vegan ingrediënten die er zijn en hem gezegd dat het gewoon niet mogelijk is om dat volledig vanbuiten te kennen, daar kunt ge een uur doorscrollen en dan zit ge nog maar aan de J ofzo. We leven gewoon in een niet-vegan maatschappij en dat gaat niet snel veranderen, er wordt ongelooflijk veel gemaakt van de ‘rest’ die overblijft bij vleesproductie. An sich is dat goed, want het zou nog veel erger zijn moest dat weggegooid worden. Maar dat maakt het ook praktisch onmogelijk om een ‘perfecte’ vegan te zijn.
      Bon, nog eens afspreken? Want ik kan het hier nog uuuuren over hebben, haha!
      ByIsabelle heeft laatst dit geschreven…FEBRUARI WRAP-UPMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.