Afscheid nemen

Misschien had iemand zich al afgevraagd waarom er woensdag geen artikel online is gekomen. Vandaag vertel ik jullie hoe dit zo gekomen is.

Ik heb een hele zware week achter de rug. Dinsdagochtend had ik al heel vroeg berichtjes gekregen en telefoon gehad. Maar omdat ik en mijn vriend onze gsm altijd beneden laten liggen, had ik het niet gehoord en zag ik het dus pas toen ik later opstond. Mijn oma en opa hadden gebeld om te zeggen dat het niet goed ging me Schimmeltje en ze vroegen of ik snel kon komen, want zij moesten weg die dag.

Dit was de eerste keer op de 2 en een half jaar dat ik haar had, dat mijn grootouders hiervoor belden. Ik ben dus meteen mijn vriend uit bed gaan sleuren en we zijn vertrokken.

miel1

Toen ik aankwam wist ik meteen dat het echt niet goed was. Schimmel stond in een hoekje van haar stal. Ze ademde heel moeilijk en er kwam vocht en schuim uit haar neus. We hebben dus meteen de veearts gebeld en zij is zo snel mogelijk naar ons toe gekomen.

Schimmeltje was heel onrustig toen we aankwamen, maar ik merkte dat ze wat kalmeerde toen ik bij haar was. Ik aaide haar en heb de hele tijd tegen haar gepraat.

Wanneer de veearts aankwam, had ze heel slecht nieuws. Schimmel haar maag sloot niet meer goed af waardoor de inhoud van haar maag uit haar neus liep en in haar longen. Haar longen zaten vol met vocht. En hier kon niets aan gedaan worden.

miel4

Ik was helemaal kapot en ben meteen in de armen van mijn vriend beginnen huilen. De veearts heeft nogwat uitleg gegeven, maar er was echt geen andere optie, we moesten Schimmeltje laten inslapen.

De veearts heeft ons dan nog even alleen gelaten. Ik heb Schimmeltje vastgepakt en geknuffeld en gehuild… Maar aangezien ik haar niet langer wou laten afzien, wou ik ook niet te lang wachten. Ik zag dat ze erg pijn had en dat het met de minuut erger werd.

Ik heb haar dan meegenomen naar de wei waar ze is ingeslapen. Het ging allemaal heel snel, maar ook wel vredig. Ik ben de hele tijd bij haar geweest en heb haar kunnen vasthouden en heb de hele tijd tegen haar gepraat. Ook nadat de veearts weg was ben ik daar nog heel lang blijven zitten omdat ik haar niet alleen wou laten.

miel3

Ik heb dan samen met mijn vriend beslist om haar te laten cremeren. Mijn vriend heeft alles opgezocht en geregeld, waar ik hem heel dankbaar voor ben. Enkele uren later zijn ze haar komen ophalen.

Ik was helemaal kapot toen ze weg was. De wei en de stal waren plots leeg, de pony die ik al 18 jaar kende en waar ik al 18 jaar zo intens van hield, was er niet meer. Ik zou haar niet meer kunnen knuffelen en ruiken, niet meer mijn hart kunnen uitstorten bij haar, ze zou mij niet meer hinnikend begroeten en staan opwachten aan haar stal…

miel2

Ik heb Schimmeltje gekend van toen ik 7 jaar was en begon met paardrijden. Ik heb (met veel vallen en opstaan) met haar leren rijden in de manege. Ik heb haar altijd zo graag gezien en mijn enige droom was om haar ooit de mijne te kunnen noemen. En die droom is uitgekomen. Ze is 2 jaar en half bij mij geweest. Ze heeft kunnen genieten van een mooi pensioen op een grote wei en is elke dag verwend geweest door mij, mijn vriend en mijn grootouders.

Ik had niet gedacht dat de dag dat ik haar zou moeten afgeven zo snel en zo plots zou komen. Maar ergens vind ik het goed dat het op deze manier gegaan is, dat ze niet lang heeft moeten aftakelen en ook dat ik afscheid kon nemen van haar en ze niet alleen was. Hoe oud ze precies is geworden, dat weten we niet, maar we denken dat het zo een 35 jaar zal zijn, een mooie leeftijd voor een pony die altijd hard heeft gewerkt.

miel6

Ik mis haar verschrikkelijk hard en het doet zo een pijn als ik eraan denk dat ze weg is. Ze was zo speciaal voor mij en we hadden een heel speciale band met elkaar. Ik zal haar dan ook nooit vergeten.

miel5

miel7

Untitled-1

Dit vind je misschien ook leuk

14 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.