MAART WRAP-UP

Pffff, wat een maand hebben we achter de rug. In maart leek de hele wereld stil te zijn gevallen door het COVID-19 en het zal zonder twijfel nog een hele tijd duren voor alles weer op gang komt. De laatste weken gaan mijn gevoelens alle kanten op, alles lijkt onzeker en mijn hoofd zit vol vragen zonder antwoord.

Afgelopen maand hebben wij ons voornamelijk bezig gehouden met de tuin, er lijken wel oneindig veel dingen te zijn die moeten gebeuren. Ondertussen zijn Bart en ik heel blij dat we een tuin hebben, want we weten altijd wat doen en zijn veel buiten. Ik zaaide ook de eerste dingen buiten in onze moestuinbakken, maar ook binnen en in de stal gingen er veel zaadjes de grond in.

Aan de ene kant ben ik nu al ongeduldig aan het worden en wil ik dat we 15 mei voorbij zijn (hierna vriest het normaal niet meer) en ik alles buiten kan uitplanten. Maar aan de andere kant geniet ik ook van het verzorgen van mijn kleine zaailingen, ze elke dag bestuderen, water geven en verpotten als ze groter worden. Het geeft me veel rust in mijn hoofd.

Al dat tuinwerk heeft me zeker in de tweede helft van maart afgeleid van de kut situatie waar we in zitten. Maar ondanks dat het voor mijn hoofd goed was, was dat voor mijn lijf niet het geval. Doseren blijft toch moeilijk voor mij.

Ik heb echt lang moeten nadenken voor ik me herinnerde wat ik verder heb gedaan in maart, haha. Gelukkig zijn mijn journal en de foto’s op mijn gsm een goed geheugensteuntje!

Bart en ik zijn nog naar Ikea gegaan en kochten eindelijk nachtkastjes, die we die avond nog in elkaar zetten met een zak chips erbij #livingthegoodlife.

De week voor we allemaal in quarantaine gingen ben ik ook nog gaan paardrijden (toen waren we ons allemaal nog van geen kwaad bewust). Hier heb ik weer heel hard van genoten, zeker nu ik me bedenk dat het een hele tijd niet meer zal kunnen! Ik mis de laatste maanden mijn pony wel weer heel erg. Terug een pony of paard kopen zal niet meteen gaan gebeuren, want een dier onderhouden kost nu eenmaal veel geld om over de aankoop nog te zwijgen. En er staan nog 101 andere dingen op de lijst waarvoor we willen sparen, met op nummer 1 onze trouw, maar ook de renovatie van de zolder en het dak, de aanleg van ons terras en de oprit, enzovoort enzoverder…

Oh, ik ben ook weer begonnen met borduren, ook dit houdt mijn hoofd afgeleid van alles wat er gaande is, maar het is niet zo zwaar voor mijn lijf als in de tuin werken. Tijdens het borduren luister ik altijd podcasts, waardoor de lijst met te luisteren afleveringen ook weer wat korter wordt!

En we hebben ook weer wat meer gewandeld nu de zon weer zo mooi schijnt! Het is wel een pak drukker op de fietsroute die achter ons huis loopt. Nu wandelen een van de enige dingen is die we nog buiten mogen gaan doen, lijkt de halve gemeente plots op die route te wandelen! Gelukkig kennen we ook andere mooie stukjes om te wandelen, daar komen we dan weer bijna niemand tegen, zoals het altijd geweest is.

Ja, dat was het zo wel een beetje voor maart, niet zo heel veel spannends te vertellen nu we ons kot niet meer uit kunnen. Ik ben zelf eerder introvert en door mijn chronische pijn zat ik sowieso al veel thuis, dus in dat opzicht is er voor mij niet zo heel veel veranderd. Maar na 2 weken begin ik het toch ook al te missen om eens snel bij vrienden of familie binnen te springen en nu heb ik een beetje spijt dat ik mijn oma en opa nooit heb laten zien hoe ze kunnen videochatten.

Wat ik het moeilijkst vind aan heel deze situatie is de onzekerheid die ermee gepaard gaat. Hoe lang gaat het nog duren? Gaat iemand die ik ken ziek worden? Ga ikzelf ziek worden (door de medicatie die ik krijg is mijn imuunsysteem sowieso verlaagd)? Wat gaan de gevolgen hiervan zijn? Gaat Bart kunnen blijven werken van thuis uit of gaat dit op een gegeven moment ook stoppen? Zitten we in juni nog steeds binnen of kunnen we dan gaan genieten van het eerste terrasje of een barbecue met vrienden? Heel veel vragen en geen antwoorden. Het brengt voor mij stress en angst met zich mee. Ik probeer dan ook om het nieuws een beetje te mijden, ook van social media, waar de ene corona gerelateerde post na de andere voorbij komt, blijf ik meer en meer weg. Maar terwijl de hele wereld tot stilstand lijkt te komen, trekt de natuur zich daar niets van aan! Het is eindelijk lente en alles komt weer tot leven buiten, dat zorgt alles voor mij toch wat beter te dragen is.

Ik keek samen met Bart de laatste afleveringen van Legends of Tomorrow (blij dat we daar door zijn, als we het niet moesten kijken voor de crossovers met Arrow en The Flash, zou ik er al lang mee gestopt zijn…) en The Good Place (wel een dikke aanrader) en we bingewatchen nog steeds Vikings. We keken ook wat meer films, o.a. Ready Player One, Jim and Andy, Tarzan, Constantine en Hold The Dark (die laatste kan je overslaan, ik heb geen idee waar die nu eigenlijk over ging). Ik las ook Brisingr uit en kan beginnen aan Oudste, boek 4 in de Erfgoed serie van Christopher Paolini. Qua podcasts luisterde ik voornamelijk naar True Crime Garage en Dark Poutine, maar ook de mini podcast over de verdwijning van Britta Cloetens.

Op de blog kwamen de afgelopen maand 2 posts online:

Hoe was maart voor jou? Wat heb jij gedaan, gezien, gelezen, …? En vooral hoe ga jij met de hele situatie die nu speelt om?

Zorg allemaal goed voor jezelf en anderen. Blijf binnen. Wees voorzichtig. Aarzel niet om hulp te vragen wanneer je er nood aan hebt.

xx. Isabelle

Dit vind je misschien ook leuk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.