Snapshots of the week #36: quality time met mijn zus en huilen van de pijn

image

Deze week begon erg leuk. Ik ging dinsdag met mijn zus een namiddagje shoppen in Leuven. We hadden een hele leuke namiddag, hebben veel gelachen en zijn ’s avonds nog samen gaan eten. Ik vind het zo leuk dat we dit soort zussen dingen samen kunnen doen nu! Toen we jonger waren, waren we namelijk niet de beste vriendinnen, haha.

Die avond was ik doodop en had ik erg veel pijn. Maar ik had zo een fijne dag gehad! Soms heb ik er achteraf spijt van wanneer ik dan met zoveel pijn zit, dan vraag ik me af of het het wel waard was. Maar op dagen als deze heb ik dat niet. Dan heb ik zo genoten van mijn dag, dat ik de pijn erbij neem.

image

Woensdag had ik eigenlijk nog erg veel pijn van het shoppen de dag ervoor. Maar Bart had een dag vrij en dus wilden we graag naar de Albert Heijn (wij moeten helemaal naar Leuven of Sint-Truiden rijden hiervoor, is 20 minuten). We besloten in Sint-Truiden te gaan omdat daar naast de AH een Decathlon is en ik een nieuwe paardrijbroek nodig had.

De keuze voor een broek was snel gemaakt aangezien er bijna geen keuze was. Ik kon kiezen tussen 4 broeken. En 2 ervan vond ik echt niet mooi en de andere was slechte kwaliteit. Maar degene die overbleef was op zich wel ok en ook helemaal niet duur.

In de AH lieten we ons weer helemaal gaan en kwamen we met een volle winkelkar buiten en natuurlijk een Tony’s reep. Ik kon bijna niet meer op mijn benen staan en was blij toen we thuis waren. De rest van de namiddag nam ik platte rust en in de avond gingen we nog langs bij mijn meter en opa. Het blijft vreemd om bij hen aan te komen en de lege weide te zien…

image

Bij de AH kocht ik cruesli en een doosje met superfoods. Een hele lekker combo. En als ik dan een mooie foto wil maken voor instagram, komt Baptiste ook graag eens kijken, haha. En ook een nootje uit mijn kom halen… De rechtse foto zette ik trouwens op mijn privé instagram @justanothertool waar ik deze week de 200 volgers behaalde!!

image

Donderdag nam ik een rustige dag, want de pijn was erg. Normaal zou ik die dag gaan paardrijden maar we hadden het verplaatst naar zaterdag omdat het zo warm zou worden. Ik lag in bed en in de zetel, maar toen Bart op het terras aan de planten bezig was, ben ik mee buiten gaan zitten. Met vers fruit en een gin-tonic.

Donderdag hakten we dan ook nog een belangrijke knoop door. We hebben besloten voor een second opinion te gaan en mijn behandeling voor mijn chronische pijn bij Reumatologie op Gasthuisberg stop te zetten. Ik word er heel slecht opgevolgd naar mijn gevoel en ik sta ook gewoon helemaal nergens. Ik word steeds maar weer met dezelfde woorden naar huis gestuurd waar ik niets aan heb. We hebben nu een afspraak gemaakt bij een andere arts waar we nog tot eind oktober voor moeten wachten. Ja, dat lees je goed. Eind oktober.

image

En dan was het vrijdag. De dag begon ok. Ik voelde me niet super in de ochtend, maar eerlijk, ik voel me nooit super… Ik had wel meer pijn dan de dag ervoor, maar mijn pijn schommelt altijd en ik had slecht geslapen met de warmte.
Ik doe enkele keren per week een wandeling volgens een schema van de kiné en ik besloot ondanks het feit dat ik wel redelijk veel pijn had, toch te gaan wandelen. Ik moest nog naar het Kruidvat, dus ik wandelde daarheen, kocht wat ik nodig had en ging weer terug.
Toen ik bijna thuis was begon ik echt erg veel pijn te krijgen. Het kwam heel plots. Maar alles deed zo veel pijn. Elk gewricht, elke spier. Ik kwam thuis en ben meteen gaan neerliggen.
Een uur later moest ik naar de kiné en was mijn pijn nog erger. Ik heb daar gehuild van de pijn tijdens mijn behandeling en later op de avond toen ik thuis was ook. Ik weet niet hoe het precies komt. Waarschijnlijk de warmte en waarschijnlijk omdat ik mezelf teveel push. Ik heb teveel pieken en dalen. Ga te vaak over mijn grenzen en probeer dat dan goed te maken door daarna platte rust te nemen (vaak omdat ik niet anders kan).

image

De nacht van vrijdag op zaterdag was een hel. Ik wist niet hoe ik moest liggen, was heel veel wakker en pijnstillers hielpen amper. Zaterdag stond ik dan ook doodmoe op. De pijn was wel iets minder. Ik moest al niet meer de hele tijd mijn tranen binnenhouden…

Het was trouwens international cat day. Mijn zus stuurde wat foto’s van onze kat, Mika, op. Zo een lief beest. Ik wou dat ik haar bij me had om te knuffelen op momenten als deze. Het paardrijden ging niet door.

Verder heb ik dit weekend ook nog andere leuke dingen moeten afzeggen vanwege de pijn, wat best jammer was. Op zo een momenten kan ik me zo machteloos voelen omdat ik gewoon niet weet wat ik eraan moet doen en of het ooit dan weer echt helemaal beter gaat gaan met mij…

image

Vandaag dan. De pijn is nog steeds heel erg, maar al draaglijker. Ik hoop dat ik door het ergste heen ben.

Baptiste was vandaag weer druk bezig met nestjes maken. Altijd schattig om te zien, maar ze maakt er wel een bende van met hooi everal.

Ik werd trouwens uitgenodigd voor de opening van Primark Gent. Eerst was ik erg enthousiast, maar na de afgelopen dagen ben ik toch erg aan het twijfelen of ik wel zou gaan. Ik moet er dan helemaal alleen naartoe met de trein en het zou echt sowieso een zware investering zijn voor mijn lichaam, maar na de laatste paar dagen denk ik dat het nog dubbel zo hard zal aankomen…

Hoe was jouw week?

xx. Isabelle

Dit vind je misschien ook leuk

5 reacties

  1. Pfff zo rot voor je dat je altijd een prijs moet betalen als je leuke dingen doet…. 🙁 Wel goed dat je voor een second opinion gaat, dat kan nooit kwaad, wie weet wat daaruit naar voren komt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.