UPDATE 15.11.2016

update-15-11

Het is hier even stil geweest. Vandaag geef ik jullie een korte update over hoe dat komt. We hebben namelijk een hele stressvolle week achter de rug.

Oktober eindigde heel leuk. We kregen de sleutels van ons huis en gingen meteen aan het werk met lambrisering en behang verwijderen. Bart zijn papa heeft ook al veel geholpen met het wegdoen van de haag in de tuin (deze moet eruit voor de riolering en de septische put). Op een week tijd hadden we eigenlijk al redelijk wat werk kunnen doen. Maar het viel op dat Bart zich niet 100% voelde. We dachten dat het gewoon een microbe was die in de lucht hing aangezien zoveel mensen ziek waren en ook ik niet gespaard bleef. Maar het werd erger en erger en Bart kreeg in het weekend koorts en zondagavond had hij zoveel pijn dat we naar de spoeddienst gingen. Ze hebben hem daar gehouden en die nacht meteen geopereerd. Hij mocht maandagmiddag al weer naar huis ondanks het feit dat hij na de operatie nog koorts had gehad.
Na de operatie moest hij thuisverpleging krijgen om de wonde te verzorgen, maar de pijn werd erger en erger en hij kreeg ook terug koorts. Donderdag besloten we dan terug naar de spoeddienst te gaan, ook op aanraden van de verpleegster. We hebben 7 uur op spoed gezeten voordat hij een kamer kreeg op de dienst Abdominale Heelkunde, hij moest opnieuw geopereerd worden. Hij is dan van donderdag tot maandag in het ziekenhuis geweest waar hij veel pijnstilling kreeg en de wonde goed opgevolgd kon worden. Nu is hij gelukkig weer thuis en de pijn is onder controle, al zal het nog wel enkele weken duren voor hij weer helemaal beter is.

Het was allemaal erg schrikken, twee keer op een week tijd naar de Spoeddienst en meteen geopereerd worden voor hetzelfde probleem. Ik vond het vreselijk om te moeten zien hoeveel pijn hij had en het feit dat ik hem zelf niet kon helpen, zorgde ervoor dat ik me heel machteloos voelde.
Een week lang heb ik mijn aandacht en energie dus alleen gestoken in Bart. De dagen dat hij in het ziekenhuis lag, ging ik hem elke dag bezoeken, wanneer ik thuiskwam was ik dan doodmoe, maar veel slapen kon ik niet omdat ik me de hele tijd zorgen maakte. Ondanks het feit dat ik heel moe was en veel pijn had, moest wel het huishouden nog gedaan worden (iets wat Bart normaal voor het grootste deel op zich neemt). Ik ben dus serieus over mijn grenzen gegaan en ook nu moet ik dat nog steeds doen aangezien Bart veel moet rusten.
Het belangrijkste op dit moment is dat hij goed geneest, want nog een ziekenhuisbezoek willen we niet. Maar ondertussen is het ook belangrijk dat ik voor mezelf zorg. De werken in ons huis zullen even stilliggen tot we beiden weer aan de slag kunnen, maar dus ook mijn blog zal op een lager pitje staan. Er zijn op dit moment gewoon eenmaal dingen die voorrang krijgen. Ik heb maar een kleine hoeveelheid energie om te spenderen en deze gebruik ik nu om voor Bart te zorgen en het huis op orde te houden. Er komen snel weer nieuwe artikelen aan, maar het zullen er misschien even wat minder zijn dan normaal.

xx. Isabelle

Dit vind je misschien ook leuk

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge